UV-lakken is een veelgebruikt oppervlakafwerkingsproces in de verpakkingsdrukindustrie. Kleurenvakdrukkerijen (vooral degenen met exportactiviteiten in landen en regio's zoals Japan, Europa en de Verenigde Staten) komen vaak dergelijke problemen tegen: Na het aanbrengen van UV-lak op de bedrukte producten zijn de slijtvastheid en hechting van de UV-lakfilmlaagniet goed. Dit probleem doet zich vooral voor wanneer de gedrukte producten worden bedrukt met metaalinkten (goudinkt of zilverinkt) vóór het UV-lakken. 

Over het algemeen lossen drukkerijen voor kleurdozen dit probleem meestal op door de UV-lak te vervangen. In feite moeten we ons denkenniet beperken tot het louter vervangen van de UV-lak; in plaats daarvan moeten we ons denken verbreden en onze focus verleggennaar het aanpassen van het productieproces van de kleurdozen of het aanpassen van de relevante procesparameters. 

Oplossingsbenadering 

Het conventionele productieproces voor gekleurde golfkartondozen is als volgt: het maken van platen en het snijden van papier → gewoon drukwerk → aanbrengen van UV-basisolie → aanbrengen van UV-topolie → het lijmen van golfmateriaal → sterven-snijden → het in elkaar zetten van de doos. Na talrijke experimenten heeft de auteur de methoden voor het verbeteren van het productieproces van gekleurde golfkartondozen als volgt samengevat. 

(1) Borden maken en papier snijden → Afdrukken met UV-inkt + online UV-lak. Uit tests is gebleken dat dit productieproces de slijtvastheid en hechting van UV-lak op metaal-UV-inkt aanzienlijk kan verbeteren. Metaal-UV-inkt is echter relatief zeldzaam op de markt en vereist speciaal maatwerk, wat duur is. Bovendien moeten tijdens het printen UV-printmachines worden gebruikt. Over het algemeen hebben de meeste kleine kleurendoosdrukkerijen geen UV-drukmachines, dus dit productieproces is alleen geschikt voor sommige kleurendoosdrukkerijen en isniet erg bevorderlijk voor wijdverbreide promotie. 

(2) Borden maken en papier snijden → Normaal drukwerk → Zeefdruk met UV-lak. Dit productieproces kan ook de problemen van slechte slijtvastheid en hechting van UV-lak op metaalinkt oplossen. De kosten van zeefdrukken met UV-lak zijn echter hoger en de milieuprestaties zijnniet zo goed als die van water-gebaseerde UV-lak. Bovendien beschikken veel kleurenvakdrukkerijenniet over volautomatische zeefdrukkers; ze hebben alleen semi-automatische zeefdrukkers met een lagere productie-efficiëntie. Daarom kan dit productieproces alleen worden toegepast op bepaalde kleurendoosdrukkerijen en is hetniet de moeite waard om op grote schaal te worden gepromoot. 

Na herhaalde verificatie begrepen we duidelijk de oplossing voor dit probleem: gebruik hoge slijtage-weerstand UV-oppervlakteolie om de slijtvastheid te verbeteren en de hechting van de UV-basisolie te garanderen door procesparameters aan te passen of materialen te vervangen. Door de twee aangebrachte vernislagen is de vernisfilmlaag relatief dik, waardoor de slijtvastheid hoog is-weerstand tegen UV-oppervlakteolie meer gegarandeerd. De volgende stap is om ons te concentreren op het oplossen van de belangrijkste factoren die de hechting van UV-lak beïnvloeden - drukinkt en UV-basisolie. 

Oplossingen/Maatregelen 

Voordat het probleem wordt opgelost, is hetnoodzakelijk om eerst de eisen van de klant ten aanzien van de kleurdoos en de testmethoden te begrijpen. 

(1) Om de slijtvastheid van de UV-lak op de verpakkingsdoos te testen, kan de volgende methode worden gebruikt: ① Als de verpakking over zee moet worden vervoerd, kan een doos met het daadwerkelijke product of een doos met een productmodel met dezelfde gewichtsspecificatie als het daadwerkelijke product in de daadwerkelijke douaneaangiftedoos worden verpakt en vervolgens op de gesimuleerde transporttestmachine worden geplaatst (trillingstestbank) voor trillingen gedurende meer dan 2 uur. De verpakkingsdoos wordt als gekwalificeerd beschouwd als er geen duidelijke val is-van de UV-lak of inktlaag op het oppervlak; ② Plaats het monster van de verpakking op de slijtvastheidstester en gebruik een gewicht van 22N om 80 keer heen en weer te vegen (het gewicht en het aantal keren kunnennaar wens van de klant worden bepaald). De verpakkingsdoos wordt als gekwalificeerd beschouwd als er geen duidelijke val is-van de UV-lak of inkt. 

(2) Om de hechting van de UV-lak op de kleurdoos te testen, wordt de volgende methode gebruikt: ① Druk een transparante tape van 3M stevig op het oppervlak van de kleurdoos en scheur de tape vervolgens snel en krachtig af met een hoek van 45 graden.-gradenhoek om ervoor te zorgen dat de UV-lakfilmlaag of inktlaagniet loslaat; ② Teken met een HB-potloodkern krachtig heen en weer op het oppervlak van de UV-lakfilmlaag van de kleurdoos en zorg ervoor dat de UV-lakfilmlaag of inktlaagniet loslaat. 

De structuur van het zilverpoeder in de zilverinkt die momenteel op de markt wordt verkocht, bestaat hoofdzakelijk uit twee typen: de ene is een korrelige structuur die bijna cirkelvormig is; de andere is een blad-zoals structuur vergelijkbaar met "visschubben". De eerste is gunstiger voor de adsorptie van UV-basisolie, terwijl de laatste de metaalachtige glans en textuur van de inkt beter kan weergeven. De structuur van het goudpoeder in de goudinkt die momenteel op de markt wordt verkocht, is echter slechts één type: een vel-zoals structuur vergelijkbaar met "visschubben". Daarom is de hechting van UV-basisolie aan de goudinkt veel slechter dan die aan de zilverinkt, en is het probleem moeilijker op te lossen. Dat heb ik ook geleerd: de hechting van olie-op basis van UV-basisolie op metaalinkten is beter dan die van water-gebaseerde UV-basisolie. In het verbeterde proces echter dezelfde olie-Er wordt gebruik gemaakt van UV-basisolie, maar het hechtingsprobleem van deze basisolie aan metaalinkten isnog steedsniet opgelost. Daarom moeten we onze focus verleggennaar de verbetering van metaalinkten. 

Bij het testen van de hechting van de UV-lak op de probleemverpakking ontdekten we datniet alleen de UV-laklaag maar ook een deel van de inktlaag door de 3M transparante tape losliet. Bovendien ontdekten we dat erna voltooiing van het reguliere drukproces en wanneer de metallic inkt volledig droog was, wanneer de vinger zachtjes over het bedrukte oppervlak wreef, er een dun laagje metallic poeder op de vinger achterbleef. Op basis hiervan concludeerden we dat dit mogelijk te wijten was aan onvoldoende bindmiddel in de metallic inkt. Daarom hebben we wat transparante inkt aan de metallic inkt toegevoegd ennog een test uitgevoerd. Het bleek dat de hechting van de UV-basislak op de metallic inkt aanzienlijk was verbeterd, maarnog steedsniet voldeed aan de eisen van de klant. Als reactie hierop hebben we de toegevoegde transparante inkt vervangen door quick-drogende vernis. Hierdoor werd het hechtingsprobleem van de UV-basislak op de metallic inkt vrijwel opgelost. Echter, de toevoeging van de snelle-drogende vernis verdunde de kleur van de metallic inkt, waardoor een kleine verandering in de kleur van het gedrukte product ontstond. Daarom een klein aantal van vier-Er moet kleureninkt aan de metallic inkt worden toegevoegd-vermengen. Bovendien zou bij de drie processenna het UV-polijsten het vochtgehalte van de verpakkingsdoos invloed hebben op de slijtvastheid van de UV-lak. Daarom is er ook een zekere controle voornodig. 

Samenvatting van het plan 

Tenslotte vat de auteur de technische punten met betrekking tot de slijtvastheid en hechting van UV-lak op metaalinkt als volgt samen. 

(1) Productieprocestraject: Plaatmaken en papier snijden → Normaal drukwerk → Aanbrengen van UV-basiscoating → Aanbrengen van UV-oppervlaktecoating. 
(2) Gebruik hoog-onderhoud UV-oppervlaktecoating en olie-gebaseerde UV-basiscoating. 
(3) Voeg 10 toe% tot 20% van snel-drogende vernis tot de metallic inkt (de exacte verhouding moet worden bepaald door te observeren datnadat de metaalinkt volledig is opgedroogd, een zachte veeg van uw vinger over het bedrukte oppervlak vrijwel geen metaalpoeder op uw vinger achterlaat. Als de kleur van de metallic inkt verdund raakt, kunt u deze aanpassen door er vier toe te voegen-kleur inkt). Het is belangrijk op te merken dat UV-primer pas mag worden aangebrachtnadat de metallic inkt volledig is opgedroogd. 
(4) Allemaal snel-drogende vernissen bevatten inktverharders. Als de metaalinktnog steeds langnodig heeft om te drogennadat deze met Quick is gecoat-drogende vernis, een passende hoeveelheid verharder met dezelfde droogeigenschappen als de witte vernis (met een bijtelling van ≤ 3%) kan worden toegevoegd. Het is ten strengste verboden om rode vernis toe te voegen, omdat rode vernis alleen de droogsnelheid op het oppervlak van de inktlaag kan versnellen, maar de droogsnelheid binnen de inktlaagniet kan versnellen. 
(5) In het daaropvolgende procesna het coaten moet het vochtgehalte van de verfdoos onder de 16 worden gehouden%. 
(6) Bevestig de merken van verschillende materialen in het productieproces en houd de procesparameters van de gebruikelijke print-, UV-primer-applicatie en UV-topcoat-applicatieprocessen stabiel. Maak ook een goede administratie.